Poradnik wędkarski

 
 

Sandacz

Sandacz
Sandacz

 Sandacz należy do rodziny okoniowatych. W ogólnej budowie podobny jest do okonia, z tym, że tułów sandacza jest bardziej wydłużony i szerszy w grzbiecie. Ubarwienie boków jest szaro zielone z mniej regularnymi poprzecznymi pręgami, grzbiet oliwkowy lub zielono szary. Płetwy grzbietowe i ogonowa w tymże odcieniu z ciemniejszymi cętkami, pozostałe blado żółte oczy opalizujące jakby zamętniałe. Sandacz ma dobrze rozwinięte uzębienie, lecz wąski przełyk, wobec czego może chwytać nawet w dojrzałym wieku tylko nieduże rybki. Żywiąc się więc mało mało wartościowa drobnicą inie wykazując tej żarłoczności co okoń, a odznaczając się wysokimi walorami smakowymi swego mięsa, sandacz ma poważne znaczenie gospodarcze. Jest on jednocześnie przyjemną zdobyczą dla wędkarza, tym bardziej, że okazy 3 kilogramowe nie należą do rzadkości. W sprzyjających warunkach może osiągnąć długość 1 metra i ciężaru 10-12 kilogramów.

 Sandacz dostatecznie intensywnie, żerować zaczyna pod koniec sierpnia. Wrzesień i październik są najlepszymi miesiącami połowu. W ciepłą słoneczną pogodę łowimy wczesnym rankiem lub przed wieczorem, natomiast w dni chłodniejsze łowimy bez przerwy.

 Przy dużej klarowności wody, sandacz żeruje przy dnie. Zmętnienie się jej natomiast powoduje podniesienie się sandacza nawet do połowy głębokości wody. Przy silnym zanieczyszczeniu wody znaleźć go można na miejscach płytkich tuż przy brzegu. Trzeba mieć to na uwadze przy ustalaniu zastawienia przynęty.

Łowienie sandacza na spinning wymaga dużej wprawy w prowadzeniu przynęty dostatecznie głęboko w miejscach na ogół obfitujących w zaczepy. Trzeba liczyć się przy tym ze stratą wielu sztucznych przynęt.

 Najczęściej poławia się tę rybę na żywca. Sprzęt musi by ć niezwykle delikatny, gdyż sandacz przejawia dużą podejrzliwość w stosunku do podawanej mu przynęty.

 Jako przynęt używamy małych rybek, nie przekraczających 608 cm (kiełbi, uklei). Po uchwyceniu żywca , sandacz trzyma go delikatnie w pysku, odpływa na kilka metrów, staje i zaczyna rybkę połykać od strony ogona (odwrotnie niż szczupak). Za chwilę sandacz przesunie się dalej, przez ten czas na żyłce powinien być luz aby nie odczuł on oporu. Dopiero gdy ruszy z drugiego postoju, należy zacinać. 

 Niezwykłe wyniki połowu można uzyskać, łowiąc na martwą rybkę, filet. Przynęta ta musi leżeć na dnie.

Występowanie: rzeki, jeziora, duże i głębokie zlewiska, Morze Bałtyckie.... 
 
Ciało: Wydłużone, podobne kszałtem do szczupaka. Długi i spiczasty pysk. Ubarwienie szaro-zielone lub brązowo-zielone, poprzeczne smugi na bokach. 
 
Długość ciała: do 130 cm 
 
Ciężar: 3 - 5 kg, maks. 23 kg 
 
Znaczenie gospodarcze: Ryba hodowlana, walory spożywcze
 
Okres ochronny: od 1 stycznia do 31 maja. 
Wymiar ochronny: 50 cm. 
Limit dzienny: W ciągu doby (0:00 - 24:00) boleń, karp, lipień, pstrąg potokowy, amur biały, sandacz, szczupak, brzana (łącznie) 3 szt.

Okres połowu

  Najlepszą porą roku jest jesień. Pora dnia to noc. Sandacze wychodzą z głębin w przybrzeżne parte jeziora po zmroku.

Przynęta

   Standardowe przynęty spinningowe jak woblery, twistery, rippery, błystki wahadłowe. Charakterystyczną przynętą sandaczową jest kogut. Ponadto małe ryby żywe lub martwe. Nie pogardzi też pękiem rosówek.