Poradnik wędkarski

Przygotowanie zanęty

Wiadro zanętowe
Wiadra zanętowe
Mieszanie na sucho.
Jeśli  mieszan­ka  ma się  składać  z większej  liczby składników,  trzeba je najpierw bar­dzo  dokładnie  wymieszać  na  su­cho  Nie  dotyczy to gliny,  żwiru  ani przynęt  zanętowych,  które  zawsze dodajemy na samym końcu  procesu przygotowania zanęty. 
 
Nawilżanie
 Najważniejsze  jest na­wilżenie  zanęty,  od  którego  zalety konsystencja  i  właściwa  jej  praca. Nawilżać  trzeba  stopniowo. Wodę dodajemy  małymi  porcjami  i  cały czas  energicznie  mieszamy  zanętę. Ważne  jest,  żeby  zanętę  mieszać dokładnie  aż do  dna  pojemnika. Co  pewien  czas sprawdzamy,  czy mieszanka jest na tyle wilgotna, by uformować  z niej kulę.  Kiedy konsystencja zanęty  pozwala na ulepienie kuli,  a  jednocześnie  kulę  tę  łatwo rozetrzeć  w  dłoniach,  przerywa­my nawilżanie.  Zanętę odstawiamy na kilkanaście  minut i  w  tym cza­sie zajmujemy się  przygotowaniem sprzętu.  Ponieważ  większość  skład­ników zanęty  bardzo chłonie  wodę, gdyż  w  czasie  procesu  produkcji poddawane  są  obróbce  tennicznej, to  po  15-20  minutach  jeszcze  raz sprawdzamy vvilgotność zanęty  i, je­śli  trzeba, lekko ją  dowilżamy. Nawilżoną  zanętę  można  też  prze­trzeć  przez sito.  Przecieranie  ujed­nolica mieszankę,  sprawiając,  że  nie znajdują  się  w  niej  cząstki  mokre i suche,  a tylko jednakowo nawilżo­ne.. Jeśli  nie mamy sita, to dłońmi  sta­ramy się  rozetrzeć  wszystkie grudki. 
 
Obdąianie  zanęty
Kolejną  czyn­nością  jest dodanie obciążnika.  Nie­kiedy warunki łowienia  wymagają dodania  gliny  albo  żwiru.  Trzeba pamiętać,  że  zanęta,  która  ma  być mieszana z gliną,  powinna być  nie­co bardziej wilgotna niż  ta, która jest używana w czystej postaci albo mie­szana ze żwirem.  Spowodowane jest to tym, że  glina, nawet z pozoru wy­glądająca  na mokrą,  zawsze chłonie część  wody zawartej w zanęcie. 
 
Dodawanie  przynęt zanętowych
Przynęty  zanętowe  zawsze  doda­jemy  tuż  przed  formowaniem  kul zanętowych  i  wrzucaniem  ich  do wody. 
 
Formowanie  kul. 
 Zanętę  formuje­my w różnej  wielkości  kule i podob­ne jej  kształty.  Do  wstępnego  nęce­nia w odległości  kilkunastu metrów od naszego stanowiska lepimy kule wielkości  grejpfruta  lub  pomarań­czy. Jeśli  łowimy  dalej, ale w zasięgu rzutu  ręką,  lepimy  kule  jak  man­darynki. Do  donęcania  w czasie łowienia  oraz  do  strzelania  zanętą  z procy lepimy kule o kształcie  i wiel­kości  zbliżonej  do jaja. Kiedy łowimy w  spokojnej wodzie, lepiej donęcać małymi  kulami  wielkości  orzecha włoskiego.  Miniaturowe  kulki  po­dobne do orzecha laskowego stosuje się  w najpłytszych  łowiskach,  gdzie ryb jest niewiele.