Poradnik wędkarski

 
 

Dobór odpowiedniego spławika

 Głównym zadaniem spławika jest utrzymanie przynęty na wybranej głębokości oraz sygnalizacja momentu brania ryby. 
 
Spławiki różnią się od siebie kształtem, wielkością oraz materiałem z którego są wykonane. Te wszystkie cechy składają się na wyporność spławika, którą należy dobrać odpowiednio do warunków panujących na łowisku oraz do rodzaju łowionych ryb. 
Bardzo popularny wśród wędkarzy jest spławik typu „waggler”. Korpus wagglera w całości zanurzony jest w wodzie. Nad powierzchnią znajduje się tylko antenka sygnalizująca branie ryb. Spławik tego typu mocuje się do żyłki tylko w jednym punkcie na dole korpusu statecznika. Nad spławikiem umieszcza się stoper w takiej odległości, na jakiej głębokości chcemy łowić. Po zarzuceniu wędki haczyk z przynętą opada do czasu, aż stoper nie dotrze do spławika, który ograniczy dalsze zanurzenie się zestawu. 
 
Spławik typu „stick” ze względu na swój smukły opływowy kształt doskonale nadaje się do połowów w szybko płynących wodach.
 
W wolno płynących rzekach oraz kanałach stosuje się spławiki typu „dart”. Charakteryzują się one bardzo dużą czułością i umożliwiają precyzyjne zarzucenie zestawu.
 
Przy łowieniu na żywą lub martwą rybkę używa się spławików o dużej wyporności. Wykonane są najczęściej z korka lub styropianu i powszechnie nazywane są przez wędkarzy „bombą”.
 
Kolor spławika powinien być tak dobrany, aby był dobrze widziany przez wędkarza.
 
Obciążenie spławika należy dobrać tak, by zapewniało właściwą czułość. Często popełnianym błędem jest zbyt małe dociążenie spławika, przez co delikatne brania nie są sygnalizowane, a zbyt duży opór odstrasza ryby.
 
Początkujący wędkarz przy wyborze spławików powinien polegać na doświadczeniu innych wędkarzy. Z biegiem czasu na pewno sam zdobędzie wiedzę na ten temat.
 

Wybór spławika

Wędzisko jednak to nie wszystko. Ważny jest każdy detal, dlatego porozmawiajmy teraz o spławikach. W sklepach spotkać można dziesiątki, jak nie setki różnych modeli: wysmukłe, pękate, z balsy, tworzyw sztucznych. Który z nich będzie najbardziej odpowiedni do naszego pierwszego zestawu na stojącą wodę? Nie tylko początkujący wędkarze mają problem z doborem właściwego spławika. Tyle jest różnych kształtów, jedne są wydłużone, inne pękate. Każdy model jest inny, ma swoje specyficzne właściwości i przeznaczenie. Nic zatem dziwnego, że zaawansowani spławikowcy muszą dysponować nawet kilkudziesięcioma zestawami z różnymispławikami. Powinni „tylko” wiedzieć, kiedy i jaki model zastosować, a wtedy łatwiej o dobre połowy. Ważny jest nie tylko odpowiadający warunkom naszego łowiska kształt spławika, ale i jego wielkość, bo wyporność spławika w dużym stopniu wpływa na komfort wędkowania i jego wyniki. Ma to znaczenie przede wszystkim w czasie łowienia w rzece, kiedy błąd w określeniu gramatury może mieć poważne konsekwencje. 
 
Odwrócona kropla: podstawowy kształt spławika o uniwersalnym przeznaczeniu, dobry zarówno na rzekę, jak i wodę stojącą. Kształt korpusu gwarantuje dużą stabilność także w czasie wietrznej pogody. Spławik znakomicie trzyma się wody i precyzyjnie wskazuje brania, a przy tym jest nieczuły na przypadkowe przytopienia.  
 
 Strzała: spławiki tego typu nadają się głównie do wędkowania w wodach stojących, są bardzo wrażliwe na podmuchy wiatru (lubią się „wykładać”),  a mimo to są niezastąpione w czasie łowienia słabo żerujących rybna delikatne przynęty, takie jak larwa ochotki czy konopie. Dobrze jest spławiki tego typu wyważać łańcuszkiem śrucin, a jeszcze lepiej płaskimi ciężarkami, tzw. „stylami”.
 
Jajko: spławik nadaje się do konstruowania zestawów rzecznych, dobrze trzyma się w wolnym i szybkim nurcie. Opływowy kształt spławika pozwala na przytrzymywanie zestawu. Spławik nadaje się idealnie do aktywnej przepływanki, z częstym przytrzymywaniem w równomiernym, szybkim nurcie. Najodpowiedniejszym obciążeniem będzie oliwka, która w czasie wędkowania będzie leżała na dnie lub przesuwała się po nim.
 
  Wydłużone jajko: spławiki tego typu należy zaliczyć do najbardziej uniwersalnych, doskonale spisują się zarówno w wolno płynących wodach, jak i stojących; spławiki o takiej konstrukcji doskonale ,,trzymają” się wody, są nieczułe na podmuchy wiatru, dostatecznie wrażliwe, by wskazywać najdelikatniejsze nawet brania. Można je z powodzeniem stosować zarówno w zestawie skróconym, jak i w tzw. batach.
 
Cebula: ten kształt spławika powoduje, że dzięki swym właściwościom nadaje się do wędkowania zarówno w wodach płynących, jak i w stojących. Nisko położony środek ciężkości powoduje, że spławiki w kształcie cebuli są bardzo stabilne, nie reagują na podmuchy wiatru, dobrze sygnalizują brania także w dni bezwietrzne. Nadają się znakomicie do wędkowania metodą skróconego zestawu.

Spławik rys10Spławiki do metody odległościowej. Nadają się wyłącznie na wody stojące i na wody bardzo wolno płynące. Cechą charakterystyczną tych spławików jest duża czułość (dobra sygnalizacja brań) i dobre właściwości rzutowe (niektóre modele mają na antenkach specjalne lotki stabilizujące lot. Można nimi wykonywać rzuty nawet do 70 m). Spławiki te występują w dwóch wersjach: z dociążeniem i bez niego. W droższych modelach dociążenie można regulować poprzez odejmowanie lub dodawanie ciężarków. Do spławików tego typu stosowane są różnokolorowe, wymienne antenki lub nasadki poprawiające widoczność przy braniach, kiedy łowi się na dużych odległościach.

 
 

Spławik rys11Spławiki tego typu przeznaczone są do łowienia w wodach stojących wędziskiem z kołowrotkiem lub batem. Środkowy spławik jest dobry na brania podnoszone i na sfalowaną wodę.

 
 

Spławik rys9Spławiki przeznaczone do łowienia zestawem skróconym lub "na bata" w wodach stojących i kanałach o bardzo wolnym przepływie. Dobrze sygnalizują brania. Nie ma grzechu, jeżeli się takie spławiki stosuje na jeziorach.

 
 

Spławik rys8Spławiki przy połowach ryb drapieżnych, kiedy przynętą są żywe rybki.

 
 

Spławik rys7Spławiki przeznaczone do połowów nocnych na przynęty: rosówka, żywiec, martwa rybka. W antenki tych spławików można włożyć świetlik.

 
 

Spławik rys6Spławiki na płytkie łowiska w wodach stojących. Są dobre do łowienia na dużych odległościach, bo mają grube,dobrze widoczne antenki.

 
 

Spławik rys5Takich spławików używa się przy łowieniu polegającym na wypuszczaniu zestawu, kiedy powierzchnia wody ma dużo zawirowań wciągających zestaw pod wodę. Zestawy z tymi spławikami spuszcza sięz nurtem nie dalej jak na 15-20 metrów.

 
 

Spławik rys4Spławik do przepływanki i przepływanki z przytrzymaniem w rzekach o dość silnym prądzie. Powinny mieć oczko wysoko umieszczone w korpusie, żeby podczas przytrzymania prąd nie wyrywał ich z wody. Niektóre spławiki mają w korpusie rurkę, która zastępuje oczko do przewlekania żyłki. Takie spławiki są trwałe, ponieważ podczas zacięcia nie wyrywa się oczko z korpusu.

 
 

Splawik rys3Spławik przeznaczony do przepływanki w rzekach o małym uciągu. Łowi się nim techniką wypuszczania zestawu. Są dobre na odległość nie większą niż 15 m i tylko na spokojnym, równym uciągu.

 
 

Spławik rys2Spławik do metody bolońskiej. Oba nadają się na rzekę, ale tym z prawej strony można także łowić na jeziorze. Charakterystyczne dla tych spławików jest: gruba antenka (dobrze widoczna z dużych odległości), mocny kil (nie wyłamuje się przy silnych zacięciach) i duża wyporność (od 4 do 18g).

 
 

Spławik rys1Spłwik wyłącznie do zestawu skróconego. Przeznaczony do łowienia w rzekach o silnym uciągu. W tych samych miejscach spławik o tradycyjnych kształtach, tzw. bombka musiałaby mieć dwukrotnie większą wyporność.